خیال می کنی مرگ فقط این است که جسمی با چشم های بسته و قلب خاموش را توی یک جعبه چوبی و شیشه ای تا زیرزمین بدرقه کنند و بعد اشک و خاک رویش بریزند تا ارام بگیرد و خودشان هم تا چند روز سیاه بپوشند و اشک بنوشند و دسته گلی با روبان مشکی پر پر کنند و نام ان جسم را فریاد بزنند و فریادشان عین انعکاس صدا در کوه شود و بعد چشم باز کنند و ببینند یکسال از کوچ ان جسم گذشته است و باید بروند و وانمود کنند هنوز غمگینند اما با خودشان به این نتیجه ی تلخ برسند که یاد او را همراه با جسمش زیر  یک عالم خاک سرد پنهان کرده اند .

نه عزیزم

مرگ یعنی بدانی کسی برایت می میرد یا لااقل به عشق تو نفس می کشد و بعد زندگی را هم دوست ندارد چه برسد بی تو زندگی کردن را و بعد ان را هم از او بگیری به جرم جنونش یا اشتباهش یا اصلا تقصیرش در خلاء نبودنت حبسش کنی تا به مرگ تدریجی برود و بمیرد نه مرگ طبیعی جسم مرگ یعنی اینکه بدانی کسی بی تو بی ستاره ات هفت اسمانش شب است خورشید نمی شناسد روز ندارد لحظه نمی فهمد ساعتش روی اخرین لمس حضورت مانده است.و تقویمش هنوز تحویل را نچشیده است و بدانی و بگذاری به همان حال بماند تا بمیرد اصلا ته دل مثل حریرت هم تکان نخورد یعنی همین طور است دل تو؟!؟!؟!