Corn-poppy

	Corn-poppy
	در اين دنيا که نامردي مرام است تو هم نامرد باش که مردانگي حرام است

درباره وبلاگ هر چی که میخونین در هم و بر هم و درباره ی همه چیز میشه اگه متوجه هم نشدین مشکلی نداره چون بعدا خواهید شد.اگه انتقادی هم داشتین مشتاقانه میپذیرم و اگه خواستین تو نوشتن ادامه ی وب لاگ کمک کنین بازم ممنون میشم.!!! قربان شما امين فهرست اصلی صفحه اصلی آدرس ایمیل آرشیو وبلاگ دوستان bekhand music iran search amin پیوندهای روزانه کلوب جایی برای عشق مدرسه ی خودم ابزارات موبایل اس ام اس بزن نوشته های پیشین هفته دوم آذر 1388 هفته اوّل آذر 1388 هفته چهارم آبان 1388 هفته اوّل مهر 1388 هفته چهارم شهریور 1388 هفته سوم شهریور 1388 هفته چهارم مرداد 1388 هفته سوم مرداد 1388 هفته اوّل خرداد 1388 هفته دوم اردیبهشت 1388 هفته اوّل دی 1387 هفته سوم آذر 1387 هفته اوّل آذر 1387 هفته سوم آبان 1387 هفته دوم آبان 1387 هفته اوّل آبان 1387 هفته سوم مهر 1387 هفته اوّل مهر 1387 هفته چهارم شهریور 1387 هفته سوم شهریور 1387 هفته دوم شهریور 1387 هفته اوّل شهریور 1387 هفته چهارم مرداد 1387 هفته سوم مرداد 1387 هفته اوّل مرداد 1387 هفته چهارم تیر 1387 هفته سوم تیر 1387 هفته اوّل تیر 1387 هفته چهارم خرداد 1387 هفته سوم خرداد 1387 هفته دوم خرداد 1387 هفته چهارم اردیبهشت 1387 هفته دوم اردیبهشت 1387 هفته اوّل اردیبهشت 1387 هفته چهارم فروردین 1387 هفته دوم فروردین 1387 هفته اوّل فروردین 1387 هفته چهارم اسفند 1386 هفته سوم اسفند 1386 هفته دوم اسفند 1386 هفته اوّل اسفند 1386 هفته چهارم بهمن 1386 هفته سوم بهمن 1386 هفته سوم دی 1386 هفته دوم دی 1386 هفته سوم آذر 1386 هفته چهارم آبان 1386 هفته دوم آبان 1386 هفته اوّل آبان 1386 هفته سوم مهر 1386 هفته دوم شهریور 1386 هفته دوم مرداد 1386 هفته اوّل مرداد 1386 هفته چهارم تیر 1386 هفته دوم تیر 1386 هفته اوّل تیر 1386 هفته سوم خرداد 1386 هفته چهارم اردیبهشت 1386 هفته سوم اردیبهشت 1386 هفته دوم اردیبهشت 1386 هفته اوّل اردیبهشت 1386 هفته چهارم فروردین 1386 هفته سوم فروردین 1386 هفته چهارم اسفند 1385 طراح قالب RSS POWERED BY BLOGFA.COM بخش اهنگ در حال آماده سازي براي عزيزان بازديد كننده مي باشد		دروازه ی طلایی(استاد مشیری) در كوره راه گمشده ي سنگلاخ عمر مردي نفس زنان تن خود مي كشد به راه خورشيد و ماه، روز و شب از چهره ي زمان همچون دو ديده، خيره به اين مرد بي پناه * اي بس به سنگ آمده آن پاي پر ز داغ اي بس به سرفتاده در آغوش سنگ ها چاه گذشته، بسته بر او راه بازگشت خو كرده با سكوت سياه درنگ ها * حيران نشسته در دل شب هاي بي سحر! گريان دويده در پي فرداي بي اميد كام از عطش گداخته آبش ز سر گذشت عمرش به سر نيامده جانش به لب رسيد * سوسوزنان، ستاره ي كوري ز بام عشق در آسمان بخت سياهش دميد و مرد وين خسته را به ظلمت آن راه ناشناس تنها به دست تيرگي جاودان سپرد * اين رهگذر منم، كه با همه عمر با اميد رفتم به بام دهر برآيم، به صد غرور اما چه سود زين همه كوشش كه دست مرگ خوش مي كشد مرا به سراشيب تنگ گور *** اي رهنورد خسته، چه نالي ز سرنوشت؟ ديگر تو را به منزل راحت رسانده است دروازه طلايي آن را نگاه كن! تا شهر مرگ، راه درازي نمانده است نوشته شده توسط امین در شنبه پانزدهم دی 1386 ساعت 16:57 موضوع: \| لینک ثابت بگین بهش که ... نوشته شده توسط امین در شنبه پانزدهم دی 1386 ساعت 16:27 موضوع: \| لینک ثابت
		T E M P L A T E D E S I G N E D B Y H A M E D A L I V E R D I